ايران ، به هوش باش كه دامان پاك تو * بايد هماره عالم فرزانه پرورد تا جام حق تهى نشود ، دست تربيت * بايد شراب عشق به پيمانه پرورد يا رب مباد راه حق از رهسپر تهى * درياى معرفت زگرامى گهر تهى * * * دريغا و دردا كه استاد رفت * گل ياس گلزار ايجاد رفت خداوند علم و خداوند راى * خداوند عرفان و ارشاد رفت چراغ هدايت ، بهار ادب * سپهر سخا ، مظهر داد رفت ز بستان حكمت هماى خرد * ز باغ شرف سرو آزاد رفت ز سرچشمهء انس ماء معين * ز محراب جان پير سجّاد رفت ز دل نور اميد و شور حيات * ز سر سايهء لطف و امداد رفت ز گلخانهء عنبر آگين زهد * به خلد برين عطر زهّاد رفت ز گلدستهء عشق بانگ سروش * برآمد كه فرخنده استاد رفت ز خرگاه خضراى فرزانگى * دريغا فروزنده خرشاد رفت دريغا كه شمع شبستان دين * جگر سوز از بزم اوتاد رفت ز عزمش بلند آسمان وامدار * تو گوئى كه كوهى ز فولاد رفت ز احفاد بر جستهء مصطفى * لسان الحق آن فخر احفاد رفت مربى ، مدبر ، مفسر ، حكيم * همان وارث علم اجداد رفت همان گنج معنى ، همان درج راز * همان شمس دين قطب ارشاد رفت همان صبح صادق ، همان ابرجود * همان كان عشق خداداد رفت همان زينت علم و زيب علم * همان زيور و زين عبّاد رفت همان مهر ايمان ، همان ميهمان * كه در حضرت حق به انجاد رفت ضياء دل و قرّة العين ما * بهار شكوفان خرداد رفت كريم السجايا ، شريف النسب * بلند اختر برج امداد رفت